Hallo luitjes van de Kluif,

Het is alweer een maand geleden dat ik ben opgehaald uit de Kluif. Ik wil even laten weten dat het prima met me gaat. Hier wonen is een grote uitdaging, niet alleen vanwege de hond, die nu veel respect voor me heeft ( zo hoort het ook) maar ook vanwege alle ontdekkingen die ik doe. Ik ben al boven geweest en verschillende keren op de zolder. Daar ruikt het lekker naar muizen, maar ze hebben allemaal de benen genomen. Wacht maar......ze zijn gewaarschuwd. Ook kom ik elke dag in de stal en dat is reuze leuk. Er staan geen koeien maar allemaal van de opgevouwen huisjes. Mijn baasje had het over vouw- en kampeerwagens. Wat dat zijn weet ik niet, maar je kunt er heerlijk onderdoor en allerlei spannende plekjes ontdekken.

Het enige wat jammer is, is dat ik nog steeds niet op de aanrecht en op de hoge tafel mag. Dat vind ik flauw, maar ik blijf het proberen als ze niet kijken. Ik schrik dan van een schreeuw, FOEI of zoiets. Ik weet het heus wel dat het niet mag, maar ik hou er wel van om te plagen. Soms moeten ze ook om mij lachen, maar ik snap niet waarom Zal wel leuk zijn, denk ik dan.

Nu luitjes van de Kluif, groetjes aan alle poezenbeesten en een koppie voor jullie van

Gert

Hallo allemaal,

Sinds een week woon ik niet meer in de Kluif. Ik ben daar geweest vanaf april 2010 en het beviel me daar best. Ik was intussen vergeten hoe het was om in een gezellig huis te wonen. Op mijn nieuwe plek heb ik het reuze naar mijn zin en ik word verwend met aandacht.

De eerste twee dagen heb ik de kamer goed verkend, alle hoekjes, kasten en onbekende plekjes. Dat was wel spannend, maar ik ben ook erg nieuwgierig en wilde alles graag even bekijken. Helaas mag ik niet op de aanrecht en op de tafel, dat is wel even wennen want daar is juist al dat lekkers te vinden. Maar mijn brokjes smaken op prima hoor.

De derde dag ben ik me rot geschrokken. Toen kwam er een hond de kamer in. Gelukkig wist ik goed de weg en kon met verschansen op een kastje. Die hond dacht dat hij de baas was! Nou, mooi niet. Ik even blazen en mijn nagels laten voelen. Toen had die hond door dat ik niet met hem wilde spelen. Die hond slaapt in de bijkeuken, dus meestel zie of hoor ik hem niet. Ben ik lekker weer de baas in de kamer. Dat hondebeest begint wel een beetje te wennen aan mij, want hij gaat nu op grote afstand van mij op de vloer liggen. Zo hoort dat ook.

Nou luitjes van de Kluif. Ik wil jullie bedanken voor alle goede zorgen. Het was prima bij jullie, maar hier is het echt super. Over een paar weken mag ik naar buiten en ga lekker op muizenjacht.

Groetjes aan de poezen op de poezenkamers.

Gert.