23 oktober is Zora al weer 3 jaar. Het lijkt net gisteren dat we naar Steenwijk reden om bij een pupje van 12 weken te kijken die niemand wilde hebben vanwege een scheef pootje.

In de afgelopen 2 ½ jaar hebben we onze handen vol gehad aan haar. Ze groeide uit van een onstuimige pup, in een middel grote en nog steeds onstuimige hond. Het pootje is helemaal goed.

Ze heeft de puppycursus en de gehoorzaamheid A en B met goed gevolg afgelegd. In de A had ze de op 1 na hoogste punten en in de B was ze de 3e van haar groep (elke groep 10 honden). Hoewel ik tijdens de trainingen me wel eens afvroeg of ze het uberhaupt wel zou halen.

In het voorjaar van 2007 hebben we de behendigheid beginners met goed gevolg afgelegd, maar kregen wel de opmerking dat ze toch wel regelmatig niet voldoende onder appel stond. Als ze het even niet kon bevatten begon ze te blaffen of rende ze weg. Dan nam ze een extra hindernisje of glipte tussen de sprongen door. Ze zou iets beter mogen luisteren en daarom zou de gevorderden voor ons toch wel moeilijk worden. We gaan daar niet mee door. Het moet wel leuk blijven.

In datzelfde seizoen zijn we ook gestart met Fly-ball en dat vond ze in 1 woord GEWELDIG. Zora is een echte ballen hond. Ze houd geen tennisbal heel, behalve bij de club, daar heeft ze er nog geen 1 kapot gebeten. Aan het eind van de beginners lessen liet ze al zien de gevorderden ook wel aan te kunnen. Zo snel pikte ze het op. We zijn eind september begonnen met FLyball gevorderden en na 2 lessen was ze al doorgeschoven naar een groep die traint op wedstrijdniveau.

Toen we haar als pup mee naar huis namen was onze dochter nog net geen jaar. Zo klein als Zora was, ze ging over onze dochter heen staan als die over de grond kroop. Later, toen die kon lopen, werd ze regelmatig onderste boven gelopen door Zora, want Zora kon behoorlijk lomp zijn, nog steeds wel trouwens.

We hebben Zora geleerd geen ballen uit handen te happen, want omdat ze dol is op ballen ging dat wel eens iets te hard. Maar zo fel als ze bij ons is, zo voorzichtig is ze met onze dochter. Inmiddels is er een tweede dochter bij en ook met haar is Zora heel lief en voorzichtig en weer er overheen staan als er over de grond gekropen wordt.

Als er vriendinnetjes van de oudste komen spelen, is dat geen enkel probleem. Ze wil graag meespelen. Ze blaft nooit als er mensen komen, ook niet als de post bezorgt wordt, gelukkig. Iedereen wordt kwispelend begroet. Ze lijkt niet waaks, al weet ik niet wat ze zou doen als je ’s nachts naar binnen wil.

Ook met onze 2 katten gaat ze prima, alleen anderen die ze buiten tegenkomt moeten weg gejaagd worden. Onze jongste kat hebben we als kitten gekregen en die was eerst bang voor haar. Nu mept ze Zora, zonder klauwtjes!!, om de bek en tegen de poten. En Zora vindt het allemaal goed. Maar plotseling zijn de katten bang voor haar als ze voor het kattendeurtje ligt.

Zora is niet erg plaats vast. Als je haar ergens aflegt en zegt dat ze moet blijven is het maar even en ze staat weer en loopt rustig rond. Het lijkt een beetje dat als ze de baas niet meer ziet, ze plotseling ook het “bevel” is vergeten. Uit het oog, uit het hoofd, zeg maar.

Het enige nadeel van Zora is, is dat ze niet weet wanneer ze op moet houden. Als je haar aanhaalt gaat ze met al haar 40 kilo’s tegen je aanhangen en als je stopt gaat ze met haar poot over je been of arm krabben. Ook bij bezoek is ze erg dwingend aanwezig. Niet vals, ze wil alleen maar aangehaald. Ze is dan erg moeilijk te corrigeren. Maar voor de rest hadden we geen betere hond kunnen treffen.

Met vriendelijke groet,

Familie Koning